De file van zo'n 4 km ga ik voorbij omdat wij geen
vrachtwagen zijn maar een camper. Op dit moment buit ik het voordeel wel uit! Op 300 m van de grens moet ook ik stoppen voor
de wachtrij. Vlak voor ik de douanepost in wil rijden gooit een Tsjech zijn
Magnum ervoor. Het scheelt niet veel of wij zijn de hut kwijt en zitten in
de open lucht. Heelhuids komen wij de grens over en 3 uur later, na het carnet
af te hebben laten stempelen en het vignet voor de autobaan te hebben gehaald na
betaling van wel fl 25,-,
kunnen wij het
gas er weer op zetten naar Brno. De omgeving is prachtig met veel bossen en een
perfecte heuvelachtige autobaan. Na een half uur houd deze op en gaan we de baan
af binnendoor naar Plzn (Pilzen). Tijdens het binnen rijden van Plzn worden wij
verwelkomt door vele prachtige 'Tsjechische schonen' welke langs de kant
van de weg staan. Zouden zij van onze komst op de hoogte zijn? Wij moeten echter
dwars door Plzn en komen tevens langs de Skoda fabriek welke een verouderde
uitstraling heeft. Hier rijden zelfs nog Trolleybussen van een jaartje of 40
oud. Plzn is een oude stad en dat kun je zien aan de gebouwen en de omgeving.
Na Plzn komen wij weer op de autobaan en kan de DAF zijn kunsten weer vertonen.
Helaas zijn er op de baan naar Praag vele baustellen en dat drukt de gemiddelde
snelheid enorm. Bij de tweede baustelle moet alle verkeer op de rechtse rijbaan
maar een Tsjechische Skoda moet er op het allerlaatste moment nog even voor. Op de linkse baan staat echter een Polisie achter de pilonnen, en als door een
wesp gestoken staat de Tsjechische politieman ineens midden op de weg met zijn
omhoog gestoken pannenkoek om de Skoda-rijder tot stoppen te dwingen voor zijn
overtreding. Ik moet echter vol in de ankers om hem niet te raken. Rare
jongens die Tsjechen.
Om 17:30 uur sta ik op de ring van Praag in de file. Het is er enorm druk en
wij kruipen vooruit. Ik moet echter door Praag heen en niet zoals op de kaart
staat aangegeven er onder door via de ring. Je zakt Praag in door een zakker te
nemen van 6 % en dat 2,5 km lang. Beneden staan echter stoplichten en juist daar
is een ongeval gebeurt. Het kost ons anderhalf uur om Praag door te komen. Zo'n
50 km voorbij Praag stoppen wij bij een tankstation om de DAF van verse diesel
te voorzien en ook de inwendige mens. Ze verkopen hier zelfs Nafta! Waar zou je
dat nu voor nodig hebben? Ze hebben er tevens een lopend buffet en wij verbazen ons omtrent de prijzen. Een Cola met een
Hotdog kost er
maar Kr 16,90 terwijl wij voor een Duitse Mark 16,70 Tsjechische kroon kregen!
Omgerekend dus fl 1,20. Lekkah! Dit land is wel heel erg goedkoop! Het nadeel voor
de Tsjechen is dan echter wel dat zij ook niet zoveel verdienen. Wij voelen ons
echter 'koning in Frankrijk'. Wij nemen een gigantische visstick met gebakken
aardappeltjes en soep vooraf (bleek later omdat wij de taal totaal niet kunnen
lezen) en een koekje als dessert erbij. Prijs? Fl 4,50 per persoon! De diesel
kopen wij voor fl 1,57 p/ltr en dat is dus beduidend minder als in Holland.
Om 21:30 uur gaan wij de afslag Ostravice-Grand Prix af maar dan ontbreekt ieder spoor
van het bekende circuit! Geen enkel bord verwijst naar het beroemde circuit. Op
de kaart staat dat het circuit zich aan de andere kant van de autobaan zou
bevinden en wij gaan onder de baan door en belanden in de 'Middle of
Nowhere". Van lantarenpalen hebben ze hier nog nooit gehoord en borden idem
dito. In het stikken donker en in een zeer heuvelachtig gebied volg ik de weg.
Na 10 minuten stoppen wij en vragen we de weg aan een buschauffeur: Het blijkt
dat wij gewoon de weg moeten blijven volgen. De bus gaat er als een kogel
vandoor en het Dafke kan hem niet volgen. In het volgende dorp stoppen wij maar
het is er totaal verlaten. Opeens komt er een Skoda, wat anders, aanrijden en
wij houden hem aan.
De chauffeur stinkt echter een uur in de wind naar de drank.
Zou hij Nafta gedronken hebben? Wij denken van wel. Hij tekent op een stukje
papier de route voor ons uit naar het circuit en het blijkt dat wij bij de
afslag de andere kant op hadden gemoeten. Ik rij terug naar het dorpje Ostravice
maar ook daar geen enkel bord naar het circuit. Er stappen 2 dames uit de bus en
wij vragen in het Duits aan hen de weg. 1e straat links en de weg volgen. Wij
zijn nu wel op de goede weg en al na 2 kilometer rijden we het circuit op. Het
is dan echter al 22:30 uur maar gelukkig kunnen de boys zich nog inschrijven tot
23:30 uur. Gertjan & Paul willen een pitbox huren maar dat kost wel DM 200,-
per dag! Ze besluiten er vanaf te zien want dat is wel een heel fors bedrag.
Zeker voor Tsjechische begrippen maar de hele organisatie blijkt in handen te
zijn van Duitsers. Na de inschrijving en een leuk plekje te hebben gevonden pal
naast de pitstraat, vatten wij een pintje en gaan plat. Het is droog maar koud
en er staat een stevige wind.
Op vrijdagmorgen zetten we de tent op en maken de werkplaats gereed. het is
echter maar 9 graden en het is kil want de vochtigheidsgraad bedraagt maar
liefst 98%! De sanitaire voorzieningen zijn echter perfect en pas nieuw. De
toiletman krijgt van Gertjan een pet van het team en hij heeft hem opgehouden
tot het moment van ons vertrek op zondagavond. Na het douchen gaf ik hem 2
D-mark en hij bleef knikken tot ik uit zijn gezichtsveld was verdwenen. Ik
ben van mening dat de mensen hier heel weinig verdienen gezien de reactie van de
man. Ze spreken hier wel redelijk Duits en dat maakt de conversatie een stuk
makkelijker. Het Tsjechies is een voor ons totaal onverstaanbare taal. Er is
werkelijk geen enkel woord uit te halen. Het is wel een heel vriendelijk volk en
ook hier op het circuit zijn de prijzen heel redelijk. Een kop koffie kost hier
maar fl 0,50 en de verse broodjes fl 0.32. Alle pitboxen blijken echter wel
verhuurd te zijn aan Duitsers die met vette machines en dito knippen zijn
gearriveerd. Het merendeel van de deelnemers is van Duitse afkomst. Een enkele
Oostenrijker, een Italiaan, een Deen en wij als Hollanders vormen de rest. Er
zijn ook vele vrouwen aanwezig die aan de Lady's Cup deelnemen. Ook een Scooter
Cup wordt er verreden. Ooit geweten hoe hard een scooter kan gaan? Vreselijk
hard! Tijdens de trainingen ervan is het prachtig om te zien hoe de coureurs
naast hun scootertje hangen en vol gas de bocht in gaan. Ook tijdens de regen
gaan ze hard.
Er is zeer veel tijd beschikbaar om
vrij te trainen en Gertjan & Paul maken daar dankbaar gebruik van want ze
zijn hier voor het eerst. Het hoogste punt van de baan ligt n.l. 74 meter boven
het laagste punt! De motoren hebben het hier dus zeer zwaar te verduren. Ze zijn
beiden zeer enthousiast omtrent de ligging, het verloop en de hoogteverschillen
van de baan na hun eerste training. Dat belooft dus wat. Gertjan & Paul
proberen diverse afstellingen aan de motoren uit en het levert ze duidelijk
tijdwinst op. Op zaterdag zijn er tijdstrainingen en wedstrijden in bijna alle
klassen. De damesklasse komt ook aan bod en er zijn erbij die de titel "
Flying Girl" met recht verdienen. Er is er één bij die door ons
gekscherend "Bouwvakker" genoemd wordt gezien haar postuur. Hard gaat
ze echter wel want ze wint haar klasse die dag op een Kawasaki met grote
voorsprong. s' Avonds is er prijsuitreiking in het restaurant en het zit
er werkelijk stampvol.
Het restaurant is van 17:00 uur tot
21:00 uur geopend en ook hier zijn de prijzen van dien aard dat je er zelf
eigenlijk niet voor kan koken. Wij bestuderen de kaart en besluiten om maar een
Tsjechies pintje te bestellen. Het blijken halve liter glazen te zijn van het
bekende Tsjechische merk Budvar (Budweiser). Ze kosten echter maar fl 2,00
per glas! Het nadeel is wel dat er 12% alcohol in zit! Paul kunnen wij na 3
glazen bijkans wegdragen want hij is dat niet helemaal gewend. Gertjan &
Jelle begeleiden Paul naar de kribbe en Marcel & ik nemen er nog eentje. Ze
smaken werelds voor die prijs! Na de prijsuitreiking gaan ook wij er vandoor en
leggen ons te ruste. Die nacht ben ik regelmatig wakker van het gesnurk in de
slaapruimte. Van wie dat afkomstig is laat ik in het midden om Marcel niet in
verlegenheid te brengen:-)))))).
Op zondag is het weer niet veel beter en komt de regen bijkans met bakken uit de
hemel vallen. Tussendoor is het droog maar de baan blijft nat. In de
allerlaatste ronde van hun race komt Paul nog ten val en wordt met de pechwagen
thuis gebracht. Gelukkig alleen maar materiele schade. Er steekt een storm op en
met 5 man hangen wij aan de tentstokken om het geheel aan de grond te houden.
Tussen de buien door ruimen wij het kampement op en nemen de benodigde foto's
voor het plakboek. Om 17:45 uur vertrekken wij vanaf het circuit in Brno met
Johnny again beheind the wheel. Bij een McDonald een half uur richting
Praag besluiten wij om de inwendige mens te voorzien. Ze spreken daar goed
Engels en wij bestellen een flinke voorraad. Bij het afrekenen moet wij voor 5
man fl 30,- betalen! Een hamburger kost hier maar fl 1,25 en een BigMac fl 3,00.
Na het eten gaat het gas erop want ons schema staat op maandagavond 19:00 uur
dat wij thuis zullen zijn. Net voor Praag tanken wij het Dafke nog even vol en
gaan weer op pad. Praag loopt als een trein en wij zien deze stad nu 'By Night'.
Het is een prachtig gezicht als wij Praag naderen. De gehele horizon is bezaait
met lichtjes en de hoogte verschillen van deze stad zijn nu erg goed te zien. In
no-time komen wij Praag door want er is weinig verkeer en zitten we weer on the
road to Plzn. In Plzn is er tevens weinig verkeer op zondagavond en om 23:10
staan wij weer aan de grens Rozvadov. Het duurt nu maar 5 kwartier om de grens
over te komen. Er zijn veel Roemenen, Russen, Hongaren en andere Oost-europesche
Brummi's. Je herkent ze aan hun sportkleding, sportschoenen en grote mappen met
papieren.
Het gas gaat er om 00:30 uur weer op en
Johnny, die zich weer helemaal in zijn element voelt, gaat weer van kiet.
Het loopt lekker want er is weinig verkehr en onder het genot van een
alcoholvrij drankje laat de DAF laat nu zijn sporen zien zonder begrenzer. De
ring van Neurenberg loopt als een trein en met Paul naast mij voor het
gezelschap en de rest in diepe rust, sta ik om 02:45 uur al bij autohof Ansbach
zo'n 60 km voorbij Neurenberg op de A61 en vindt ik het welletjes. De luiken
beginnen nu wel wat zwaar te worden. De rest van de crue wordt ook wakker en wij
nemen nog een paar pintjes en maken wat geintjes en gaan om 03:30 uur te bedde.
Om 08:00 uur loopt de wekker af na een korte nacht en nemen wij een Fernfahrer
fruhstuck (ruhr-eier mit schinken und ein grosse tasse kaffee) in de truckstop
en maken toilet. Om 09:00 uur gaat het gas er weer op en zijn wij op weg naar
huis. Bij Rheinbollen stoppen wij om de inwendige mens weer van brandstof
te voorzien. Het blijkt dat ze hier aan het verbouwen zijn en de toiletten zijn
alleen bereikbaar via de artiesten-ingang. Na de stop gaat het gas er weer op en
de A61 loopt als een raket. Wij stoppen bij het Esso-station net voorbij Venraij
voor een korte stop en om 19:10 uur sta ik weer bij de lady op de stoep met de
hele handel. Gertjan neemt het stuur over van de DAF en brengt Paul & Jelle
terug naar Poeldijk.
Na 2200 kilometer ben ik weer thuis na
mijn rit naar Tsjechië en kan ik de Lady en Junior weer in de armen sluiten.
Het was weer een geheel nieuwe ervaring voor mij en ik dank de boys van het team
voor het gezellige samenzijn dat wij hebben gehad tijdens het verblijf in Brno
en tijdens de reis.
