"Grensgevalletje" 

We schrijven juli 1982. Plaats van het gebeuren; grensovergang Kiefersfelden. 

s' Zondagsavonds om 18.00 uur vertrokken vanuit Delft naar Bergen op Zoom om 22 ton glucosestroop te gaan laden met bestemming San Guiseppe (Napoli, Zuid Italia).

Onze dochter zou een weekje bij m'n schoonzus logeren en dus kon de lady een reisje mee. Het toeval wilde dat mijn eigen bladgeveerde tanktrailer die week in de reparatie was en dus kreeg ik een 3 weken oude 3-assig luchtgeveerde tanktrailer mee, en om deze trailer gaat deze story.

Het laden verloopt voorspoedig en de etappe naar de grensovergang Venlo Niederdorf verloopt perfect. Ook het T-document is binnen een uur geregeld, zodat we met 5 wagens al om 04.30 de luikjes kunnen sluiten bij de Shell tankstelle aan Dierdorf. Om half 12 des morgens lekker ,,gefruhstuckt' met het hele circus en een uur later gaan de Zweedse vlammen erin voor de etappe naar de Shell Rasstatte aan Geiselwind. Nadat we daar gegeten hebben stomen we op naar München-Riem waar we nog even een pauze moeten maken om niet met de uren in de knoop te komen. De grensovergangen Kiefersfelden en de Brenner lopen als een trein en op dinsdagmorgen om 04.00 uur kunnen wij de luiken alweer sluiten want we staan dan reeds op het douaneterrein in Sommacampagna, bij Verona, om vrij te maken. Om half één die middag zijn we 'vrijgemaakt' en hier splitst de groep zich want er gaan er twee richting Turijn en de andere drie, incl. mijzelf, zetten koers richting Rome en Napoli.

Nadat we de brandstoftanks in Verona hebben gevuld, gaat het gas erop richting de Apennijnen. Na deze bergen bedwongen te hebben stoppen we even bij een tankstazione bij Firenze om de paarden op adem te laten komen en de inwendige mens van een versnapering te voorzien. Na deze pauze doen we het laatste stuk tot aan Orte waar we gaan eten bij Carlo en tevens de nacht door zullen brengen op een bewaakte parkeerplaats. Woensdagmorgen vroeg vertrekken wij en om half elf ben ik verlost van de glucose in San Guiseppe aan de voet van de vulkaan de Etna. Ik ben vrij vroeg dus doe ik met de lady wat souvenier-inkopen voor het thuisfront, want je wilt ook weer niet met lege handen thuiskomen. Nietwaar?

Na een leuke wandeling door het pittoreske dorpje en de nodige inkopen zetten we koers naar het douaneterrein Innsbruck in Oostenrijk, alwaar ik de volgende morgen 22 ton "traubenschallensaft" terug zal laden. Dit niet te verwarren met Druivensap, want het is een kleurstof van de druivenschillen die gebruikt wordt in de levensmiddelenindustrie.
s' Avonds eten wij lekker in Rovereto bij Carlo, waar we eens lekker diep in het glaasje kijken en besluiten er maar te blijven slapen bij die 'Blonde.'

Donderdagochtend niet al te vroeg uit de veren want we hebben toch tijd genoeg en dat beestje in m' n hoofd kan maar beter in Italië blijven. We nemen een lekkere douche en na een gedegen ontbijt gaat het Zweedse gas er weer op. In de loop van de ochtend laden wij  in Innsbruck en zetten koers naar de grensovergang Kiefersfelden, waar het allemaal zou gaan gebeuren.

De Duitse douanier die ik tref aan Kiefersfelden is een jong broekie die zijn streepjes nog moet verdienen, helaas zal dat vandaag bij mij gebeuren... Hij wilde alles controleren in & aan de wagen. Oké zeg ik, ga je gang, geen probleem jochie.

In de bovenbalk hangt de 120 kanalen 10 watt zendbak, waar hij gelijk al van over de rooie gaat want dat is verboden en dat gaat geld kosten verteld hij doodleuk.

Op de tankschein blijk ik 10 liter teveel geschreven te hebben,  nadat hij in zijn ijver de tank heeft nagemeten, dat was dus straffe 'Numero EINS'. Dan moet de cabine eraan geloven, en ook dat heb ik geweten! Op het dashboard naast de t.v stonden nog 6 pakjes Drum die ik vanuit Holland had meegenomen. Daar moest ik notabene INVOERRECHTEN over betalen om ze mee Duitsland terug in te kunnen nemen, straffe zwei! Ook worden alle tassen en koffers open gemaakt om te zien of wij nog meer te verbergen hebben. Zelfs de tassen met de vuile kleren gaan open! Ook vind hij twee flessen drank waar een peer in zit tezamen met likeur, KASSA! Daar zit dus 40% alcohol in per fles, dus de straffe kwam totaal op DM 89,- "SCHEISSE!"

Enfin, ik betaal bij de "Kasse" en loop terug naar mijn LKW waar het broekie met een oudere douanier staat te redetwisten over de cb, waar de lady als een speer de draadjes uit heeft getrokken. De oudere zegt op vriendelijke toon; als je de cb op het dashboard of op het bed neerlegt, dan mag je hem van mij meevoeren maar niet gebruiken. Zo, dat was 2-1 voor mij!

Dat het 2-2 zou worden bleek al snel toen hij vroeg waar de vermelding "NUR FUR LEBENSMITTEL" op de tanktrailer stond? Achterop zei ik, op de bumper van de trailer. Fout, dat moest 'OP' de tank staan en niet op het chassis. Ondanks mijn protest dat het hier niet om een afneembare tank gaat maar om een vaste tank moest ik maar zien hoe het erop kwam, desnoods schilder je het er maar op.

Wat? SCHILDEREN?, op een 4 weken oude tanktrailer ? Jazeker compadre's, het moest en zou gebeuren anders kwam ik niet weg.

Toevallig was er een Duitse piloot die wel een potje witte verf voor mij had want een kwastje had ikzelf wel, je weet wel waar je het dashboard mee afstoft. Tijdens de uitvoering hiervan heeft de Lady er een foto van gemaakt anders hadden ze me nooit geloofd. De dounanier laat ons gaan en zonder problemen komen wij Duitsland door. In Amsterdam kregen ze zowat een HART-ATTACK toen ze me met de beschildering het terrein op zagen komen. De stoomcleaner maakte er een abrupt einde aan en de baas was weer tevreden. Zo zie je maar weer manne, wat je mee kan maken in den vreemde.

Jongens dit was er een uit het stoffige archief van mij.

Copyright © 2006 by TruckerJohn.