Hello Refrigirators,
Johnny heeft ooit nog eens een klein jaar in het 'geconditioneerde' vervoer gezeten. Nou is dat geen lange tijd maar door omstandigheden ging de zaak waar ik reed op de fles. Voor deze baas ging ik voor het eerst in mijn leven naar Zweden, en uit deze tijd stamt deze story. Ik reed indertijd met een Mercedes 1938 met een Grossraumcabine, toen ik hem kreeg was hij net gespoten want de vorige piloot was in Engeland s' nachts achterop een 'Engelse lorry' gevlogen die zonder licht 40 km/h reed op de weg van Londen naar Harwich.
Tijdens de eerste rit die ik er mee deed merkte ik dat dikke Duitse V-8 niet zo lekker draaide en wat overmatig olie en water zweette. Een afspraak was gauw gemaakt bij de dealer in Rijswijk om hem eens een echte APK te geven. Daar kwamen ze al snel tot de conclusie dat de machtige Duitse machine geheel gereviseerd diende te worden want hij stond op instorten. Na de revisie, wat een flinke duit kostte, ging ik hem ophalen en een figuur van de serviceafdeling van Mercedes wilde even meerijden om te kijken hoe hij het deed. Er stond op de parkeerplaats een trailer geladen met betonpalen dus die moest er maar even achter. Nou dat was me het verschil wel zeg! Ik vond dat hij ging als een beer maar dat vond de Mercedesman dus duidelijk niet. Hij schatte hem op 350 pk dus zo'n 30 pk theoretisch tekort.
"The Bulldog" in Göteborg te Zweden. Het medicijn was de rollenbank waar bleek dat er maar 342 pk thuis waren dus werd er flink aan geschroefd, net zolang tot de machtige Duitser alle PK's gaf die hij in zich had. 408 PK was het uiteindelijke resultaat! Dan spreek je toch echt van een Duitser met pit nietwaar? Het brandstofverbruik viel ook reuze mee want op de reizen naar Madrid en Burgos met 19 ton hangend vlees in de frigo liep hij 1 op 3, waar ze zelfs bij Mercedes dik tevreden over waren. Ik was maar wat tevreden met mijn "Neckermannetje", hij liep als een zonnetje want in die tijd was het begrip 'snelheidsbegrenzer' nog volkomen onbekend.
Op dinsdag 16 juni 1987 laadt ik 21 pallets met aardbeien op de veiling in Hoogstraten, België, voor de groentenmarkt Parlatiharnna in Göteborg te Zweden. Om 15.30 ben ik geladen en krijg te horen van de Belgische opdrachtgever dat ik de andere dag om 15.00 uur in Göteborg moet staan waar ik dan een premie van Zkr 300,- op kan strijken. Dat is lekker meegenomen maar die 'meier' betekend wel dat ik de hele nacht door moet gaan om het te halen. Ik geef de Duitse V8 de sporen naar Hazeldonk waar ik de documenten laat maken en waarna ik koers zet naar Laaggraven waar ik wat eet, een douche neem en de Duitse vergunning op haal die daar klaar ligt. Ik ben klaar om aan het Zweedse avontuur te beginnen. Nou is het euvel dat het de volgende dag in Duitsland een feestdag is, nou dat heb ik dus geweten amigo's!
Ik ga vol goede moed op pad en het loopt als een trein aan de grens bij Denekamp waardoor ik de vlammen er weldra op kan zetten op de 214. In Duitsland waar de "Neckermann" zich echt thuis voelt gaat het gas er vol op en in no-time sta ik aan Padborg. Het is inmiddels 02.00 uur geworden: ik sta in een file voor de Duits/Deense grens van 5 km lengte. Om het wachten wat te veraangenamen zet ik een pot koffie en luister naar de gesprekken op de bak. Ik ben optimistisch dat ik het ga halen en die meier in de knip kan gaan steken vanmiddag. 05.00 uur: het is niet echt lekker opgeschoten en ik moet dan nog 2 km tot de grens als ik besluit om maar even te gaan liggen want ik vermoed dat ik toch nooit op tijd aan de boot in Frederikshavn zal zijn en trek de Fat German op het standspur. Het wordt echter een 'Hazenslaapje" :07.00 uur: ik zit weer 'Behind the Wheel', de verse koffie pruttelt en de file lijkt opgelost zodat ik kan doortrekken naar de grens om de papierhandel te laten checken. Om 09.00 uur ben ik dan eindelijk ingeklaard en ik bel Kareltje in Breskens en geef door dat ik wat later ben, valt hij me daar effe uit tegen mij zeg! Goedemorgen!
Ik gelijk op de kist en zeg dat hij dan maar een van zijn eigen piloten moet sturen als die het sneller kunnen, val in mekaar! Hij bind in en zegt dat ik de boot van 13.00 uur dan maar moet nemen. Ik vraag aan een piloot van Tanke transport uit Poeldijk hoe ik het snelst in Frederikshavn kan komen want op de Deense kaart staan drie verschillende routes. "Wij gaan altijd over Randers" dus zou ik dat maar doen zegt hij. Ik zet het gas erop en zie de boot helaas wegvaren als ik om 13.15 de terminal opdraai in Frederikshavn. Maar weer effe bellen. ,,Karel vraagt waarom ik zo laat ben en welke weg ik genomen heb? Over Randers? "Man dat is drie kwartier om"! ,,je had over Viborg moeten gaan". Bedankt Tanke, als je nog eens wat weet.
Als ik informeer waarom hij dat niet heeft gezegd terwijl hij wist dat het voor mij de eerste keer was dat ik deze kant op ging begint hij te grinniken. Meld je maar aan en zie maar met welke boot je mee kan. Schiet mij maar af, Skol! Ik kan uiteindelijk om 19.00 uur mee en verbaas mij over de luxe aan boord op de Scandinavische ferry's. Ik krijg een hut met alles erop en er aan. De tax-free shop lijkt wel een supermarkt zo groot! Het is er wel duurder als op de schuiten naar Harwich. Om 22:00 uur begeef ik mij naar het benedendek en kijk door de patrijspoort als de schuit Goteborg binnenvaart. Dit is echt een machtig mooi schouwspel manne. Je gaat onder een brug door waarvan je denkt: Die is veel te laag! maar het gaat perfect.
Ik ben om 22.30 uur met de schuit in Göteborg en het lossen gaat vrij snel, alhoewel de camions op 2 dekken gestald staan. Bij de Zweedse douane wordt ik in een recordtijd ingeklaard, daar kunnen ze in Italie nog van leren. De vrouwelijke douaniëre die mijn papieren in orde maakt zegt dat er al is gebeld voor mij en dat ze op me staan te wachten. Skol, ik kom er meteen aan met jullie 'Swedish Strawberry 's.' Ik zet het Duitse gas erop en met een half uur, inclusief even zoeken, ben ik er. Ze staan inderdaad op mij te wachten en ze lossen mij meteen. Tijdens het lossen stoppen er Zweedse chauffeurs om te vragen of ik soms drank te verkopen heb. Ben ik effe blij dat ik de maximale hoeveelheid in te voeren drank heb gekocht op de boot! De handel gaat van de hand met een leuke winst welke in mijn knip verdwijnt. Ik ben om middernacht leeg en sluit meteen de luiken want ik ben het zo zat als een pakje zachte boter.
Vrijdagochtend: ik bel met Karel en moet over een uur maar weer bellen want hij heeft nog niks terug te laden. Zal ik maar even... Ja dus, gewoon de stoute 'grote' schoenen aangetrokken en naar binnen gelopen bij de klant waar ik gelost heb en vraag naar de chef. Ik mag binnenkomen bij de chef en informeer naar mijn Zkr 300,- ,,Ja als je op tijd was geweest kon je ze krijgen maar nu niet." Laat op dat moment nou net die Belg bellen waar ik voor geladen had en vragen hoe laat ik er was! De chef verteld het hele verhaal en de Belg zegt dat hij de Zkr 300,- maar moet betalen want het was mijn schuld toch ook niet dat ik in de file voor Padborg kwam te staan, kassa! Ik bel nog 4 keer via een telefooncentrale waar de vrouwelijke dienster de draden in een scherm moet steken zoals je in oude films wel eens ziet, en moet dan toch maar terug komen naar Frederikshaven in Denemarken en dan daar maar weer bellen. De heenreis was met een luxueus paleis van Stena Line gegaan maar de terugreis gaat met een vrachtbootje. Aan boord zijn een aantal Hollanders waaronder een piloot van Philips met een Daf Spacecab die zwaar vervoer van transformatoren doet maar die geen bedden heeft in zijn camion! Hij mag van zijn baas niet in de wagen slapen maar moet zijn intrek nemen in hotels! Dat is nog eens een Patron amigo's.
Om 18.00 uur sta ik weer aan de overkant in Denemarken en bel voor de verandering maar weer eens met Kareltje in Breskens. Bel morgen maar weer terug, doei. s' Avonds de tv aangezet en een pintje uit de koelkast genomen want de prijzen zijn hier in Denemarken dermate astronomisch dat bruin dat niet zo makkelijk trekt als de Duitse V8 machine welke ik bestuur.
Vrijdagmorgen 09.00: Ik kan echter niet naar Holland bellen want op de parking van Stena Line zijn de telefoonkabels kapot getrokken door een graafmachine die zich even heeft vergist, en alleen binnenDenemarken kan nog gebeld worden. Ik geef een belletje naar Padborg waar een depot is en ze beloven een telex te sturen. Twee uur later komt hij aan en ik moet in Hirtshals en Skagen verse vis en garnalen terug gaan laden en deze lading op zaterdagmorgen lossen in Padborg alwaar ik weer geladen wordt voor Streng in Apeldoorn waar ik om 07:00 uur moet lossen op zondag. Ik laadt de handel op het noordelijkste puntje van Denemarken en taai af naar Padborg waar ik op vrijdagavond om 20.00 uur arriveer. In Padborg tref ik een piloot van Van der Elzen uit Boxtel die leeg vanuit Hamburg is gekomen om ook op zaterdag te kunnen laden in Padborg. We vatten een pintje bij de BP resto, schrikken van de prijzen hier en gaan al snel plat. Over doorliggen gesproken! Help! Ik heb zalf tekort!
Op zaterdagmorgen staat de hele parking vol met Zweedse, Finse en Noorse vrachtwagens welke dozen met gekoelde verse vis komen lossen die ze er bij ons weer met het handje inlopen. Aangezien mijn gehuurde semi-remorque geen zijdeur heeft zijn de Denen niet echt blij met mij, ik heb volledig begrip voor de situatie maar ben niet bij machte om er iets aan te veranderen. De hele dag doen ze erover om alle 14 wagens, welke er staan, voor diverse bestemmingen in Holland, Frankrijk en Italië te laden. De dag maar weer rustig doorgebracht want de komende nacht zit ik weer "behind the wheel". Om 23.00 uur krijgen wij de papieren welke benodigd zijn om aan de grens de felbegeerde T-documenten te verkrijgen. Wij wachten op elkaar en wanneer iedereen zijn documenten heeft gaan wij met zijn allen op pad richting de heimat. 3 wagens echter gaan 'Vooruit' naar Italië en Frankrijk om daar zo'n 30 adressen te gaan lossen. Op de 27mc bak is er een felle discussie tussen de Zeeuwen en de andere piloten welke 8-cilinder Scania er het hardste zal trekken bij de klim net voor Neumunster. Over mijn 'Neckermannetje' wordt gekscherend gesproken want volgens hun speel ik geen rol van betekenis. Ze moesten eens weten wat mijn 'Fat German' die nacht in zijn mars zou hebben!
De Zeeuwen hebben allemaal van die VETTE Scania' s 142-V8 met 390 PK aan boord - de geknepen versie -:)))) - en zijn dus veruit de favoriet deze nacht. Net voor Neumunster als de klim gaat beginnen slaat de Bulldog toe! Waar de Scania's in de klim terugvallen schakel ik een halfje terug en laat de KICK-DOWN zijn werk doen. De Zeeuwen raken echt gefrustreerd over het optreden van mijn Neckermann en het wordt steeds stiller op de bak naarmate de klim vordert. Aan het eind van de klim rijdt de "Bulldog" op kop en er wordt met geen woord meer gerept over het trekken van die Vette Scania's. Bij rastatte Hollenstedt stoppen we om de paarden op kracht te laten komen, een bak koffie en een kleine maaltijd en Johnny is duidelijk in zijn sas. Na de inwendige mens weer voorzien te hebben gaan we weer op pad en bij Visbek op de 214 gaat het gas er ook flink op. Gelukkig staan er geen controles anders komen wij allemaal met een lege knip thuis! Ik neem afscheid van de mannen van Vooruit en draai de afslag Apeldoorn op. Om 07.00 uur sta ik op tijd bij Streng waar de mannen al klaar staan om mij te lossen. Ik sluit de luiken want ik ben het lekker zat.
Om 12.00 uur wordt ik gewekt want ik ben leeg. Ik zet een bak koffie en maak een ontbijtje. Nadat ik weer een beetje bij de "Pinken" ben laat ik de Duitse machine de vrije teugel en fluit full-speed naar huis. Bij de Shell op de A12 net voorbij afslag de Meern vul ik beide brandstoftanks van de trekker en de tank van de koeler en kan gelijk weer wat zegeltjes plakken. Om 14.00 uur arriveer ik weer in Delft en sluit ik de Lady weer in de armen en zit mijn eerste Zweedse reis erop. Tot aan het einde van mijn dienstverband heb ik op Spanje, Duitsland, Italië en Engeland veel plezier beleeft aan mijn Dikke Duitse vriend de 1938 'er.
Don't talk dirty about the Fat Germans, just give them a "KICK DOWN" boys! Trap ze op hun Staart!
